Dingin, njedhindhil, nyethithis. sejak subuh hujan ngguyur Magelang. pas brangkat kerja, di Angkot, para simbok bakul pada grundelan, esuk-esuk kok wis udan. Padahal, beberapa hari yang lalu, para simbok yang sama, grundelan, sore-sore kok udan. Walah, jadi inget saya, akan stereotip wong Jowo, yang katanya nrimo-nan, pasrah-an, gelem rekoso dll. Pas di suatu pabrik di Cikupa dulu, boss saya, yang asli Padang, pernah bilang pada temen sesama boss (lha saya OB, tentu leluasa nguping to?), paling penak cari tenaga kerja asal jawa, tengah khususnya. Jarene manutan, pekerja keras, dibayar sithik gelem, etos kerja tinggi dlsb dst. Walah. Tenane ?
Saya jadi inget lagi kata-kata mbah saya, Wong Jowo ketoknya nrimo-nan, sebab punya saluran ampuh yang bernama “grundelan bin grenengan”. Lha, bener pancen. nek kok nggrundel, wasis tenan. kon grenengan pinter tenan. ternyata itu pelepasannya (termasuk saya di sini, sedang grundelan dewe, to ?
Balik bab hujan, Wong Jowo dhonge seneng misuh, yang sebenernya nggak pantes lho. Lha piye, kalo hujan, nggrundel kok nggak dikasih panas. kalo dikasih panas, minta segera ditibani hujan. Lhadalah, pas dikasih hujan bareng sama panas, lha kok malah ngunekke kethek (kera). Coba aja, istilah hujan bareng panas, “Udan Kethek” to ? balik tenan. kok. Piye jal iki ?